اعرف

اعرف انك فى قلبى ..

حلم من صنع ليالى الحرمان

وبفكرى طيش يتحدى عناد الزمان

وانك فى حسى بعض من لهيب البركان

يتصاعد..

يبعث فى صدرى اصداء حنين لعطاء العشق

ونداء فؤادى الحالم للصدق لنقاء الوجدان

واعرف انك  حبيبى!

 

لايارفيقى..

لست امرأه تتعلق بحروف دافئه من شفاتيك

لست قلاده حب تمتلك سلاسلها بأصابع كفيك

لست مجرد انثى تتشوق اهواء زراعيك

لست مدائن عشق وحرائق شوق ترضى غرور

يزهو فى عينيك

لكنى امرأه تحيا معانى الحب الأسمى

ولا تستهوينى العبوديه

امرأه تستكشف فيك غموض الكون وروعته الأبديه

ارتحل لعالمك واسكن اهداب القمر ..

اتخذ الليل عشيقا كى يمنحنى اجنحه الحريه

وليفتح وهما ابواب الدفئ لعمرى

اسبح معك

اعتنق هدير البحر عله يكشف لى رغبه أعماقى

ويتوجنى بين شواطئه جنيه

ويعلمنى كيف اذيب جمود الصخر ..

قد اغدو جنيه اتعمق مجرى النهر

امتزج بالأحلامه بدمائه وألامه

نتلاحم فى ذات واحده علويه

نتحدى عناد الزمن وانواء الدهر

يأخذنى عالمك

اشتاق اليك ونتلاقى فى سحر الليل  ..

فى نسمه عطرى وفى زبد البحر

نتحاور .. نتقارب ..

واقبل طيفك عند الفجر

يجذبنى فيك نقاء الروح واشواق الامنيه

قد لااهواك

ولكنى احتاج اليك اجل وحدك

فأنا امرأه حائره فى غربتها

تبحث فى جوهر ذاتك عن وجهتها

ولقد تجد هويتها ذات مساء

ساكنه بين يديك وفى وجدانك

مستلقيه !!!

مهر قلبى

يامن تراوغ قلبى دوما كى يميل

يامن تغافل عقلى فى نوبه المستحيل

يامن تفتق الزمان لتشرد بى فى لحظه سحريه

كأنك همس ينبعث من البلور

الاتدرى؟

مع امرأه ماسيه تبدو كجبارمهزوم مسحور

فلنطفأ الشموع ويخمد البخور ولتدمع النجوم

الحزن بأعماقى يمتد بألاف الجزور

الحب بوجدانى بذره تستجدى السماء

تهفو لملكوت الغفور يامن يقطر منه الغرور

مهر قلبى ليس قافله من حروف

مهر قلبى

ان تزرع الافراح فى برارى الخوف

ان تورق الازهار من باطن الصخور

فلاتسعى لكعبه حبى لن تقدر

ان تطوف ...